من همین یک نفس از جرئه جانم باقیست

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

گل سرخی که یه روز برام خریدی

اسمشو میذارم  راز دل فریبی

نامه هایی که برام تو می نوشتی

بوی دستاتو میده یار قدیمی

از عشق زیر بارون گریه کردم اشکامو نبینی

نمیدونی چه قدر زیبا و دل فریبی

اشکای من هدیه به تو

تو مث فرشته های خدا می مونی

تو پاکی و عاشقی و مهربونی

مرحم من دستای تو

اشکام اشکام اشکام

دونه دونه دونه دونه دونه دونه دونه

ریختن روی گونت فکر کردی بارونه بارونه

بی تو بی تو میمیرم  میمیرم میمیرم

بی تو که من آروم نمیگیرم

پشیمونم

از زندگی پشیمونم

از عاشقی پشیمونم

از دل بستن پشیمونم

از چشم تو چشم دوختن پشیمونم

متنفرم

از دروغ متنفرم

از انتظار متنفرم

از بی مرامی متنفرم

از دروغگویی که بهم دروغ گفت متنفرم

ولی عاشقم

عاشق آرزوهام

عاشقامیدی که دارم

عاشق یه قلب مهربون

امیدوارم اونم عاشق باشه

نگاه ساکت باران به روی صورتم هر لحظه دردانه می لغزد

ولی یاران نمی دانند که من دریایی از دردم

به ظاهر گرچه می خندم

ولی اندر سکوتی تلخ می گریم

سلام دوستان

من دو هفته نبودم و رفته بودم مکه

جای همتون خالی

تو این مدت دوست عزیزم مینا جان زحمت آپ کردن وبلاگو کشید و فکر کنم از این به بعد همکار شیم و من می خوام از مینا جان تشکر خیلی خیلی مخصوص بکنم

واقعا دستش درد نکنه

كاش ستاره ها بودندو مرا مي ديدند و تا اعماق خيال مرا مي فهميدند ،كاش من هم به رنگ ستاره ها بودم و تاريكي شب را همچو تنهايي خويش مي زدودم  .

كاش از گريه ستاره ها چيزي مي فهميدم و بر سر هر اشك دستي مي كشيدم.

كاش سحر گاه چشم باز نمي كردم و نمي ديدم،ديگر اينطور از فراق ستاره ها نمي پرسيم. اي كاش هر لحظه كه نگاه من مي خشكيد ، به زمين بي ستاره عادت مي كرد و ان را مي فهميد .

كاش ترحمي از مهر چشم مرا مي شست شايد آسمان برايم رتهي از ستاره مي جست .حال كه  ستاره ها نيستند ،من چگونهبي ستاره سر كنم ؟؟كاش ميشد آرزويم را ميان آسمان پرپر كنم.........

از اسمان چشمهايم سبد سبد ستاره مي باريد وقتيكه ابرهاي دلم  نا شكيبا شدند ،يك بغل درون كوچه ديدگانم باقي ماند و هزاران سكوت مرده بر لبانم جاريست

و بدين سان عبورت از كلبه وجودم چه راحت بود ! بهار گذشت و تابستان هم در حال سپري شدن اما همچنان اسمان چشمهايم باراني است و ابر هاي دلم نات صبور و بي قرار!

دلگيري من زير شمشاد چند خيابان روي هم! ستاره شود آسمان را پهن كني روي نگاهم؟؟ از سمت صداي كدام دل دل  دوستت داشته باشم ،ابر هاي پنبه اييت شبيه پروانگي ام مي شود ؟؟!از فانوس كدام خستگي به مشق شمع بودن بنويسم ؟چشمهايت نه1 روي كدام حادثه بنويسم :عشق من ! خيال راحتي مي كند آن دل همسشه عجيب و نجيبت ؟ از روي آتش كدام شب چهار شنبه سوري ات بپرم قبول ميكني زردي  غم هاي تو مال من باشد ؟اينطور به ديوانگي ام زل نزن !!قرار بود جور خيلي چيزها كه دلت هوس مس كند ،دل من مجرم باشد جاي محكوم !! تا بشود از لالايي ترانه ي يك نفر خستگي در كرد . مهرباني را كج و  معوج مي نويسم تا خيالت قدم زدن را تمرين كند !يك شب يلدا تمام حافظ  ِ نگاه تو سر به سر حوصله ام گذاشت تا شاعري را شعر به شعق هوس نكرده باشم !كه............ آخر سر هم دلت نيامد دلم را بازي ندهي !گذاشتي هفت سنگ را بردارم براي خودم و خيلي ها كه دلم خواست !اجازه دادي كمي خورشيد سرقت كنم از پشت همان خياباني كه شب در تولد ان ميلادوار نمي سوخت و چيزهايي در خود داست كه نگفتن شرط اولش بود ! خيال مي كني خيال من چقدر خيال بازيگوش تو را مي خواست ؟ هزار بار هم براي تو بنويسم و محض خاطر خودت پاره كنم دفترم آينه نمي شود ! قصه ي دل من گريه كردني نيست !مي شناسي ام گريه كردن كار من نيست يادرست تر بگويم  بلد نيستم اشك بچينم روي خواستنت !!همين كه آه هاي من پير تر ميشود خودت قدمت عاشقي ام را حدس بزن !!من درشرارت اين لحظه گم نمي شوم  اگر خيال كني آفتاب بزند من اب ميشوم !! نه!!حتي اگر تمام دنيا را بغل بگيرم  باز دستهايم جاي پايت را بوسه ميزند !!

اي خوب!دل به خاطره هايت سپرده ام

بيمارم از جداييت اما نمرده ام

پرواز مي كنم اما نمي ترسم از فرود

من باهم از دره ي غم گذشته ايم

تو فكر مي كني كه من از ياد برده ام

هرگز غبار عشق به راهت نمي شوم

اين را به روح آينه قسم خورده ام

من با تمام جان و دل دوست مي دارمت

هر چند جان و دل به بي خيالي سپرده ام

شب هاي زمستاني قلبم را چراغي نيست و ظلمت روحم را روشنايي، و در

انزواي تنهاييم كور سوي اميدي نمي بينم چه بسا شبها كه دلتنگي صورتم را

شسته و چه بسا روز ها كه بي قرارت بودم.غم هجران لحظه به لحظه تكه ها

 نرم مي كرد و هيچ كس راز تنهاييم را نفهميد. اما تو كه مي داني ، ميداني دلم

 تنگ است............

          عشق سخن گفتن با نگاه،اميد به رسيدن و ترس از نرسيدن است .عشق شوروشوق روح است .احساس قلب است . عشق ديوانگي و مستي است  عشق خيالي است كه طعم شيرينش با به واقعيت پيوستن  از بين مي رود  عشق مانند كويري است كه عاشق تشنه با روياي سراب ئعشوق قدم به جلو مي گذارد .عشق زماني است كه  تو رضايت اورا به رضايت خود ترجيح ميدهي ، عشق زماني است كه  به چيزي جز او فكر نكني ،عشق ويران كردن خويش است وساختن ،دوست داشتن . عشق شيرهء كائنات و چكيدهء ذرات است . براي آنان كه عشق مي ورزند زمان را آغاز و پاياني نيست . عشق پيامي است  كه پرستو ها به سرزمين هاي ديگر ميبرند . وقتي عشق فرمان مي دهد ،مجال سر تسليم فررود مي آورد . اوج عشق ازادي است . عشق گوش دادن نيست بلكه درك كردن است . عشق فراموش كردن نست بلكه بخشيدن است .عشق ديدن نست بلكه احساس كردن است .عشق كنار كشيدن و جا زدن نيست بلكه صبر كردن و ادامه دادن است .

و............

                             عشق قشنگترين اشتباه زندگي است

این دفعه می خوام برای دل خودم به اون عزیز بنویسم

سلام

خوبی؟

امروز بعد از ۶ ماه و ۱۸ روز صداتو شنیدم

وای که نمی دونی چه حالی دارم

دلم برای صدات یه ذره شده بود ولی وقتی شنیدمش حالم خیلی بدتر شد

شاید باور نکنی  ولی حسرت روزای خوش با تو بودن نمی  ذاره لحظات بی تو حتی برای یه لحظه بهم خوش بگذره

به خدا دوست دارم

به خدا دلم برات یه ذره شده

چرا لحظات خوش با تو بودن نبیاد زیاد دوام داشته باشه؟

الآن ۹روز از سالگرد دوستی ما می گذره ولی چرا من و تو نباید باهم باشیم؟

خاطرات خوش با تو بودن٬ شب تا صبح بیدار بودن و حرف زدن٬ دیدنا٬ قدم زدنا٬ درددل کردنا٬ فالای حافظ گرفتنا٬ یه لحظه راحتم نمی ذاره

آخه چرا بین من و تو باید اینطوری می شد؟

تویی که عزیز دل من و همه وجودم بودی چرا باید تنهام می ذا شتی؟

به عشق جفتمون قسم دوست دارم

امیدوارم آزمون آزادو هم خوب بدی

دوست دارم موفقیتتو تو تمام مراحل ببینم

امیدوارم حقوق همون چیزی که می  خواستی قبول شی

مهستی بزرگ بانوی موسیقی ایران درگذشت.

درگذشت این بانوی بزرگ را به همه ی شما تسلیت میگم

مهستی(2007-1946) بانوی آواز ایران در روز دوشنبه 25 June  ساعت 7:15 صبح در سن 61 سالگی دار فانی را وداع گفت.

روحش شاد و یادش گرامی...

خسته ام من!

خسته از این زندگی!

خسته از این روزهای پر ملال!

بال می گیرد

کلاغ روح من٬

تا کُنار دشت سبز بی بلال!

امروز می خوام فقط خودم و برای دل خودم بنویسم

از دلم که شکسته

از چشام که خیلی وقته منتظره

از بند بند وجودم که وجود اون نامهربون می طلبه

فردا تولدمه ولی باید بدون اون و حضور زیباش عزای نبودنش رو بگیرم

عزای دلم که در حسرت وجود مهربون اون مرد

خیلی سخته که کسی بهت بگه دوست داره٬ تو رو عاشق خودش کنه بعد یهو دستتو تو بی کسی تنها بذاره

یه دفعه بفهمی عشقی که بهش دل بستی یه تکه چوب پوسیده است که زود شکست

بچه ها می خوامش و خیلی تنهام

برام دعا کنید

بای

تکيه بر ديوار کردم خاک بر پشتم نشست

دوستي با هر که کردم عاقبت قلبم شکست

تکيه بر ديوار کردم خاک بر فرقم نشست

خاک بر فرقش نشيند آنکه يار از من گرفت

من بودم و تو بودي و عشق بود

و زمان در 1 لحظه كه ما حقيقت را  از ياد برده بوديم ايستاده بود 

تا خنده هاي كودكانه مان را باور كند

هرگز يادم نمي رود ان لبخند ها و بازي ها و مرگ ها

قلبم مي زند ...نمي دانم ..شايد اين صداي قلب توست

 ان هنگام كه  تیله ی کوچک و شیشه ای احساسم  در چشمانم می غلتید و

می شکست و بازبه تو می نگریست ...تنها من بودم و تو بودي و عشق 

تو را به خاطر قلبت مي بخشم مرا به خاطر قلبم دوست بدار...!

نگو بار گران بوديمو رفتيم. نگو نامهربون بوديمو رفتيم. آخه اينها دليل محکمي نيست. بگو با ديگران بوديم و رفتيم

عشق بافتن جامه اي است كه تار و پودش  رشته هايي از قلب ماست

بي تو اي دوست دلم غرق بلا شد چه كنم

                                          هستي ام از همه سو رو به فنا شد چه كنم

گفته بودم كه كنم صبر بر ايام فراق

                                          طاقتم رفت ز كف يار كجا شد چه كنم

پشت هر كوچه اگه يكي پر پر ميزنه
شك نكن كه عاشقه يه نفر مثل منه
منم اون غريبه شهر شما
كه غريبم توي جمع آدما

هر كي با چشم تره ، شب و روز در به دره
مثل من يه عاشقه، توي خط آخره
منم اون غريبه شهر شما
كه غريبم توي جمع آدما

يكي توي قصه‌هاي عاشقي، شكل فرهاد شده
يكي پشت كوچه هاي بي كسي، پر فرياد شده
اين همه شكستن، سهم من نبود
دل به گريه بستن، سهم من نبود
اين همه شكستن، سهم من نبود
دل به گريه بستن، سهم من نبود
با پريشوني و درد بي كسي
روز و شب نشستن سهم من نبود


پشت هر كوچه اگه يكي پر پر ميزنه
شك نكن كه عاشقه يه نفر مثل منه
منم اون غريبه شهر شما
كه غريبم توي جمع آدما

تو بگو عزيز من تو با مني، عاشقي رو نميشكني
عاشق ديونه مي مونم واسه تو
پشت كوچه هاي شب دور از نظر با دل خون با چشم تر
مثل ديوونه مي خونم واسه تو
اما اون چشماي تو ، من عاشق رو نديده
اون دو تا چشم قشنگ ، منو تا اينجا كشيده
اگه ديدي كه يه روزي بي خبر، گم شدم تو يه سفر
شك نكن يه عاشقم اسم منو توي عاشقا ببر

اي تو بي تكرارتر از حادثه

بيش از اينها انتظار ديگه بسه

به من از فرسنگها دوري تو

گرمي تند نفسهات ميرسه

لحظه لحظه هاي خاطرات من

با تو بود اي چشمه ي حيات من

گرچه ما افتاده ايم از هم جدا

هر زمان ياد توام اي آشنا

دل من خيلي برات دلواپسه

انتظار عزيز من ديگه بسه

بندگي مو با خدا هر روز تازه ميكنم

درد دل با اونيكه محرم رازه ميكنم

عاشق تو موندن رو كسب اجازه ميكنم

عشق تو خيلي برام مقدسه

انتظار عزيز من ديگه بسه

سال نو می‌شود،

دریغ، دلمان تازه نشد،

تن هر شاخه‌ی بی‌بر،

از برگ سبز می‌شود،

اما تن ما از جور غم آزاد نشد،

باز هم در حسرت پرواز،

آسمان را بو می‌کشیم،

ضجه‌ها هست هنوز،

شهر از ظلمت شب، آزاد نشد.

به گمانم سال،

باز هم سال قحطی عشق باشد،

که هزار گهواره ی عشق می جنبد،

اما بذر عاشقی کمیاب است.

باز هم شادمانی بی‌دلیل که حسرت را مرهمی نیست،

باز هم بوی عید و بوی نای عشق می آید،

باز هم صلیب تقدیر را بر دوش باید کشید،

باز هم از سکوت و صبوری سخن باید گفت.

کنایه به عید می‌زنم،

عید بی‌عیدانه

بر شما مبارک باد.

دوستان فکر کنم تا بعد از عید نتونم آپ کنم

شایدم آپ کردم

سال نوتون مبارک

با آرزوی بهترین ها برای شما دوستان

              سال نو آمد و نوروز دل افروز رسید

           از خدا می طلبم شاد و شکوفا باشید                

عزیزترین گذشته ها سال نوی تو  هم مبارک

امیدوارم موفق باشی

یکی بیاد به من بگه آخر زندگی کجاست

اول اون چه بوده و آخر قصه ها کجاست

یکی بیاد به من بگه سهمم از زندگی چیه

زنده بودنم بهر چیه٬ مردن من بهر کجاست

چرا باید قلب بزنه؟٬ نفس چرا باید بیاد؟

شنبه چرا جمعه می شه؟٬ شبا پشت روزا میاد؟

طعنه شنيدم از همه که تو وفا نداري

دارم تو چشمات مي بينم مي خواي که جا بذاري

منم يکي مث همه تو قلب تو شلوغه

گريه نکن که گريه هات براي من دروغه

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره

حیف آتیش که بخوای روی سر تو بباره

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره

يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره

يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم

يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره

يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم

به روي گونه تابيدي و رفتي

مرا با عشق سنجيدي و رفتي

تمام هستي ام نيلوفري بود

تو هستي مرا چيدي و رفتي

كنار اتظارت تا سحر گاه شبي

همپاي پيچك ها نشستم تو از راه آمدي

با ناز و آن وقت تمناي مرا ديدي و رفتي

شبي از عشق تو با پونه گفتم

دل او هم براي قصه ام سوخت غم انگيزست

توشيداييم را به چشم خويش فهميدي و رفتي

چه بايد كرد اين هم سرنوشتي ست

ولي دل رابه چشمت هديه كردم سر راهت كه مي رفتي

تو آن را به يك پروانه بخشيدي و رفتي

صدايت كردم از ژرفاي يك ياس

واست نوشتم نامه ای شاید دلت بسوزه

نیستی اما دوست دارم هنوزم که هنوزه